مدیرالنفیسه

عادت‌های آنلاین نادرست که قاتل خلاقیت است!

خلاقیت، چیز جالبی است. برخی از افراد تمام روز سر خود را مشغول می‌کنند و فکر می‌کنند خلاق و کارآمد هستند. اما در واقع تمرکز روی چند موضوع می‌تواند نتیجه‌ای نامطلوب داشته باشد و راضی‌کننده نباشد.
به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، خلاقیت، چیز جالبی است. برخی از افراد تمام روز سر خود را مشغول می‌کنند و فکر می‌کنند خلاق و کارآمد هستند. اما در واقع تمرکز روی چند موضوع می‌تواند نتیجه‌ای نامطلوب داشته باشد و راضی کننده نباشد. بعضی‌ها نیز ترجیح می‌دهند رفتارهای خود را آنچنان با دقت بررسی کنند که ببینند چه کاری را اشتباه انجام می‌دهند و چه کاری را می‌توانند بهینه کنند. این رویکرد درستی است البته اگر بخواهید برخی از عادت‌های بدتان را ترک کنید و در تمام زمینه‌ها موفق باشید.

عادت‌های آنلاینی شما، مثال بسیار خوبی است. کارهایی که هنگام کار کردن با لپ تاپ‌تان یا حین استفاده ازاینترنت انجام می‌دهید می‌تواند تمرکز و توجه‌تان را نابود کند. برای تغییر دادن چنین وضعیتی، اول باید این فعالیت‌های وقت تلف کن و تمرکز کُش را شناسایی کنید، فعالیت‌هایی که روی کارآمدی شما تاثیر می‌گذارند.

بی‌هدف صفحه باز می‌کنید

داشتن تب‌های باز شده‌ی زیاد در بروزر هنگام کار کردن، یک سناریوی معمول است. بی هدف صفحه‌ی جدیدی را باز می‌کنید، چیزی می‌خوانید و تمرکزتان را بهم می‌زنید. بعد از یک مدتی، می‌بینید به سختی می‌توانید به کاری که در حال انجامش بودید برگردید. این باعث می‌شود ساعت‌ها وقت تلف شده داشته باشید که اگر فقط یک بررسی هفتگی انجام دهید و این زمان‌های تلف شده را تخمین بزنید خواهید دید چه مقدار زمان شگفت انگیزی خواهد شد.

چه باید کرد؟

اگر واقعا به دنبال یک راه حل فوری هستید، می‌توانید یک نرم افزار نصب کنید که دسترسی شما به یک سری از پلت فورم‌ها را مسدود کند. همچنین اگر در حال انجام کاری هستید که نیازی به جستجو کردن ندارد می‌توانید در بروزرتان را مسدود کنید. ابزارهای زیادی وجود دارد که می‌تواند این کار را برای شما انجام بدهد و حتی به شما تذکر بدهد که در حال استفاده از وب‌سایت‌های نامرتبط هستید یا از وب‌سایتی زیاد استفاده می‌کنید. برخی از ابزارها حتی این امکان را به شما می‌دهند که مشخص کنید تا چه مدتی می‌خواهید چیزهایی را بلاک یا مسدود کنید تا بتوانید روی کارهای مهم‌تان تمرکز کنید.

به اندازه‌ی کافی انتخاب‌ گر نیستید

اگر نمی‌دانید باید چه بکنید پس چرا کاری انجام می‌دهید؟! نهایتا غرق در یک سری فعالیت‌های بی‌ثمر خواهید شد. تماشای ویدیوهای تصادفی یوتیوب، کلیک کردن روی لینک‌های اسپم، خواندن خبرنامه‌ها و چک کردن نوتیفیکشین‌های غیر ضروری در شبکه‌های اجتماعی همه و همه می‌توانند تمرکز، انرژی و وقت شما را ببلعند.

وقت آن است که از چیزهای غیرضروری خلاص شوید تا بتوانید روی ضروری‌ها تمرکز کنید. این کار به شما کمک می‌کند هنگام کار کردن، نتیجه‌ای دو برابر بگیرید. علاوه بر توصیه‌هایی که به شما کردیم، نکات زیر نیز به شما کمک می‌کنند تا به آرامش ذهنی بهتری دست پیدا کنید.

وقتی آنلاین هستید، به این چیزها «نه» بگویید:

. ثبت نام‌تان را در هر سایت یا سرویسی که برای‌تان خبرنامه یا آفر می‌فرستد، لغو کنید. از این به بعد اگر به چیزی نیاز داشتید، فقط آدرس وب سایت مورد نظر را تایپ کرده و چیزی که می‌خواهید را ببینید.

. تبلیعات وب سایت‌ها را بلاک کنید. شما می‌توانید با نصب یک برنامه‌ی ad blocker این کار را انجام دهید. این برنامه‌ها با توجه به بروزر شما متفاوت هستند اما همه‌ی آنها به اندازه‌ی کافی به شما کمک خواهند کرد.

. نوتیفیکیشن‌های فیس بوک و سایر صفحات اجتماعی را خاموش کنید. وارد تنظیمات شوید و ببینید چه چیزهایی را می‌توانید مسدود، غیرفعال یا حذف کنید. با این کار دیگر این ابزارها، مزاحم‌تان نخواهند شد و حواس‌تان را پرت نخواهند کرد.

به ایمیل به چشم یک حواس پرت کن نگاه کنید

ایمیل یک ابزار ارتباطی قدرتمند است، اما اگر نتوانید اینباکس‌تان را به خوبی مدیریت کنید، به قیمت اتلاف وقت و تمرکزتان تمام خواهد شد.

برای اینکه این وضعیت را تغییر دهید، محدودیت‌هایی وضع کنید. می‌توانید تصمیم بگیرید که چک کردن ایمیل، اولین کاری نباشد که با روشن کردن سیستم‌تان انجام می‌دهید و برای چک کردن ایمیل‌های ضروری‌تان، زمان مشخصی از روز را تعیین کنید، مثلا بعد از انجام مهم‌ترین کارهای روز و یک بار دیگر در ساعات پایانی روز وقتی که دیگر مشغله ندارید.

بدانید که چه زمانی باید با دنیا قطع ارتباط کنید

وقتی بیست و چهار ساعت شبانه روز و هفت روز هفته آنلاین هستید، نمی‌توانید کارآمد و خلاق باشید. ذهن شما نیاز دارد تا زمانی از تکنولوژی و شلوغی‌های آن فاصله بگیرد و بهترین ساعت برای این کار، حدودا دو ساعت قبل از فرارسیدن زمان خواب است. یعنی نه تنها باید تمام ابزارهای مرتبط با تکنولوژی و ارتباطات آنلاین را کاملا کنار بگذارید، بلکه حتی به آنها فکر هم نباید بکنید. این کاری است که نیاز به دیسیپلین و زمان دارد.

در آغاز ممکن است مدام وسوسه شوید سری به صفحه مجازی‌تان بزنید یا قبل از خواب از لپ تاپ‌تان استفاده کنید. یادتان باشد که این ابزارها می‌توانند تا ساعت‌ها بعد از کنار گذاشته شدن نیز مغزتان را فعال نگه دارند و در نتیجه به خواب رفتن را برای شما دشوار کنند. برای تغییر چنین حالتی، هر روز عصر بعد از اینکه کارهای ضروری‌تان را تمام کردید، با دنیا قطع ارتباط کنید! صبح بعد از بیدار شدن از خواب هم بلافاصله سراغ این ابزاها نروید، شما صبح هم نیاز دارید تا چیزی حواس‌تان را پرت نکند و در ساعات ابتدایی روز، کمی تنهایی و تمرکز و خویش آگاهی را تجربه کنید.

شما تنها زمانی باید آنلاین باشید که وقت کار کردن است، آنهم با شرایطی که گفته شد!

این تمرین‌ها به شما کمک می‌کنند نه تنها عادت‌های نادرست آنلاینی‌تان را تغییر دهید، بلکه برنامه‌ی بسیار بهتری برای تمام روزتان داشته باشید، زمان بیشتری برای خودتان صرف کرده و ذهنی متمرکزتر برای انجام کارها در مدت زمانی کوتاه‌تر داشته باشید.

منبع:برترین ها

به یک دوست اجاره‌ای نیازمندیم

وبلاگ > علیخواه، فردین - مقابل عابربانک ایستاده‌ام و در حال برداشت و جابجایی پول هستم. پیرزنی با ساک خرید چرخ‌دار در حالِ عبور است.
 
می‌پرسد ” آقا پولِ نو هم می‌ده؟” می‌گویم “نه متأسفانه". درحالی‌که نیم‌نگاهی به او دارم از قدیم و دادنِ پولِ نو به بچه‌ها حرف می زند. لبخند می‌زنم و در تأیید حرف‌هایش جمله‌های کوتاهی می‌گویم. جمله‌های کوتاه من باعث می‌شود تا صحبت‌هایش را ادامه دهد. کارم تمام می‌شود. چند متری با او همراهی می‌کنم و سپس خداحافظی. معمولاً در مقابل کیوسک‌های مطبوعات هم با چنین صحنه‌هایی مواجه می‌شوم. آدم‌هایی که با خواندن تیتر روزنامه‌ها دوست دارند باکسی درباره آن تیترها حرف بزنند. شاید هم فقط می‌خواهند باکسی حرف بزنند و تیتر روزنامه تنها یک بهانه است.

در ژاپن شرکت‌هایی تأسیس شده‌اند که خدمات متنوعی ارائه می‌دهند. مثلاً « خارجی‌های اجاره‌ای» برای شرکت در مراسم عروسی تا با حضور آنها عروسی بین‌المللی به نظر آید، « شوهر اجاره‌ای» ؛ یعنی کسی که گهگاه سرو کلّه‌اش پیدا شود و در کوچه و مقابل چشم همسایه‌ها خودی نشان بدهد و برود، « دختر اجاره‌ای» برای فریب دادن و به قول بعضی ها خوشحال کردن والدینی که برای ازدواج به پسران خود فشار می‌آورند، «خواهر یا مادر شوهر اجاره‌ای» تا در عروسی متقاضی شرکت کنند تا بی کس و کار به نظر نرسد. در این اجاره‌ها، داشتن روابط جنسی و قرض دادن پول ممنوع است. در مجموع خدمات این شرکت ها، کاستن از تنهایی آدم هاست. این شرکت‌ها از متقاضیان ساعتی 30 تا 50 دلار دستمزد طلب می‌کنند. تاکنون حدود 10 شرکت در این خصوص تأسیس شده است و بزرگ‌ترین شرکت در سراسر ژاپن حدود 8 شعبه دارد. یکی از مؤسسان در این زمینه می‌گوید که “ما ژاپنی‌ها از بیرون؛ کشور ثروتمندی به نظر می‌رسیم ولی هم‌اکنون مشکلات روانی عدیده‌ای داریم". او ادامه می‌دهد که ” گاهی به کسانی برخورد می‌کنیم که وقتی با آنها دست می دهیم، ناخودآگاه گریه می‌کنند چون مدت زیادی است که باکسی حرف نزده‌اند". زنان و مردان سالمندِ تنها، یکی از مشتریان این شرکت‌ها هستند. گاهی اوقات آنان با پرداخت پول، کسانی را اجاره می‌کنند که فقط بتوانند ساعاتی با آن‌ها مقابل تلویزیون بنشینند و فیلم ببینند. نکتۀ قابل‌تأمل گفته‌های یکی از دختران اجاره‌ای است. او می گوید که بخشی از مشتریان آن‌ها کسانی هستند که در دنیای مجازی فالوئرها(طرفداران) و ارتباطات وسیعی دارند. درواقع دوروبر آن‌ها در فضای مجازی بسیار شلوغ است ولی در دنیای واقعی بشدت تنها هستند. این بدان معنا است که ارتباطات مجازی چندان کمکی به برطرف شدن احساس تنهایی نمی‌کند و تنها سرمان را شلوغ می‌کند. همچنین بخشی از مشتریان کسانی هستند که در دنیای واقعی دورِ همی‌ها و معاشرت‌های وسیعی دارند ولی آن‌قدر نگران قضاوت دیگران درباره خودشان هستند که نمی‌خواهند و نمی‌توانند سفرۀ دلشان را برای کسی باز کنند. اینان هم به دنبال دوست اجاره‌ای می آیند. دوستی که آن‌ها حرف بزنند، او گوش کند و بعد خداحافظ!

برخی از جامعه شناسان و روان شناسان اجتماعی معتقدند که یکی از مشکلات و مسائل آدم‌های امروزی به‌ویژه در شهرهای بزرگ، تنهایی و به تعبیر برخی؛ اسیر شدن در یک سلول انفرادی بزرگ به وسعت جامعه است. برخی تنها شدن انسان‌ها را پیامد ناخواستۀ روند زندگی مدرن می‌دانند. کسانی که نگاه منفی به مدرن شدن جوامع دارند باورشان بر آن است که افراط در فردگرائی- که البته از ویژگی‌های مثبت جوامع جدید بود - و افراط در ارزش دادن به حریم خصوصی- که آن‌هم از ویژگی‌های مثبت جوامع جدید بود - زمینۀ تنها شدن آدم‌ها را فراهم کرده است. البته تغییرات جمعیتی را نیز باید در این زمینه مؤثر دانست. تغییر خانوادۀ گسترده (زندگی والدین و در مواردی وابستگان والدین به همراه فرزندان مجرد و متأهل در یک‌خانه) به خانوادۀ هسته‌ای (زندگی والدین و فرزند یا فرزندان مجرد در یک‌خانه) و درنتیجه کاهش بعد خانواربه شکل اجتناب‌ناپذیری موجب کاهش دایرۀ روابط اجتماعی آدم‌ها شده است. ولی فرض اخیر مخالفان خودش را دارد. برای مثال کم نیستند آدم‌هایی که در دل یک جمع، در بین اعضای خانواده خودشان و در بین فامیل خودشان هم، احساس تنهایی شدیدی دارند. اینان درواقع مصداق غریبِ آشنا و آشنایانِ غریب هستند. گویی مسئله آدم‌های امروزی نداشتن دوست است. در هر جغرافیایی باشید، در هر جمعی باشید، چه خانواده و چه فامیل، چه محل کار و چه خیابان، مسئله وجود کسی است که “دوست"مان باشد. یافتن دوست در دنیای جدید روز به روز دشوارتر می‌شود.

سخن پایانی: آیا آنچه گفتیم آیندۀ کشور ما در سال های پیشِ روست؟