مدیرالنفیسه

خواص عجیب شیر با دیگر ترکیبات?

?شیر بادام: کاهش بیماری قلبی
?شیر برنج: سلامت استخوان
?شیر نارگیل: رفع استرس وخستگی
?شیر موز: افزایش حجم عضلات
?شیر خرما: رفع خشونت

کودک وقتی مانعی دربرابر خواسته هایش می بیند خشمگین می شود.

کمک کنید خشم کودکتان خالی شود
بالشت بدید بهش مشت بزنه
کاغذ بدید پاره پوره کنه
پاهاشو بکوبه زمین
حتی خودشم زد بزنه
ولی اجازه ندهید شمارو بزنه

خشمش که خالی شد خوب میشه ولی اگر تسلیم خشمش شدید یاد میگیرد تمام خواسته هایش را با خشم بگیرد حتی درآینده باهمسرش به مشکل می خورد.

آیت‌الله فاضل لنکرانی: برخی تریبون مداحی را با سخنرانی اشتباه می‌گیرند/ این منبر رسول خداست؛ اگر واقعاً چیزی نمی‌دانیم بیهوده آن را بر زبان نیاوریم

آیت‌الله محمدجواد فاضل لنکرانی دیروز در جمع وعاظ و مداحان قم با ابراز تاسف از این که متاسفانه برخی مداحان، تریبون مداحی را با تریبون وعظ و سخنرانی اشتباه می‌گیرند، بر لزوم بیان هرچه بهتر و عمیق‌تر مطالب از سوی وعاظ و خطبا برای عموم مخاطبان تاکید کرد.

به گزارش جماران، وی با اشاره به این که وعاظ و سخنرانان و مداحان اهل‌بیت(ع) نقش بسیار پررنگی در تبیین و ترویج معارف و شعائر اهل‌بیت(ع) دارند، گفت: به خصوص در شهر مقدس قم که اعتبار و اهمیت ویژه‌ای نسبت به دیگر شهرها دارد باید از ظرفیت عظیم وعاظ، خطبا، مداحان، مرثیه سرایان و سخنرانان نهایت استفاده را در جهت نشر معارف ائمه اطهار(ع) بُرد.

ئیس مرکز فقهی ائمه‌اطهار علیهم‌السلام افزود: محرم و صفر هر ساله دارای پیام و حرف جدیدی برای محبان و شیفتگان امام حسین(ع) است و البته ما باید بدانیم که چقدر پیوند و ارتباط با این نهضت و دستگاه داریم تا بتوانیم بیشترین بهره‌برداری را از این دستگاه بزرگ تربیتی و معرفتی داشته باشیم.

وی با اشاره به این که بی‌شک یکی از اهداف والای سیدالشهدا(ع) نجات مردم از گمراهی و ضلالت بوده است، گفت: با نگاهی به فرمایشات امام حسین(ع) در روز عاشورا متوجه می‌شویم که در درجه اول ایشان می‌خواست دست مردم گمراه را بگیرد و آن‌ها را نجات دهد و با وجود آن که می‌دانست خود نیز به شهادت می‌رسد اما در موعظه سپاه عمر سعد می‌فرمود که در کشتن من عجله نکنید و لااقل حرفم را بشنوید.

این عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: امروز هم خطبا، وعاظ و مداحان باید به تاسی از گفتار و سیره نورانی حضرت تا می‌توانند باید در مسیر نجات مردم و آشنایی آن‌ها با نور معارف الهی بکوشند به خصوص در قبال نسل جوان که همه مسئولیت داریم.

شرط رسیدن به آرمان‌ها، شناخت دشمن است
♨️آمریکا با ملت ایران دشمن است، نه با رهبر و دولت جمهوری اسلامی

?رهبر انقلاب، صبح امروز در دیدار دانش‌آموزان و دانشجویان:
?شما جوانان می‌توانید بر ترفند دشمن فائق بیایید و این کشور را به آن نقطه‌ی مطلوب آرمان‌های اسلامی و انقلابی برسانید. البته شرط‌هایی دارد: یکی از شرط‌ها این است که دشمن را بشناسید و فریب آن را نخورید؛ اینکه من تکیه می‌کنم روی دشمن، این از روی تعصب نیست؛ این ناشی از یک تجربه است.
?این‌جور نیست که فقط با این حقیر دشمن باشند یا با دولت جمهوری اسلامی؛
نه، با اصل این ملت که ایستاده است، با این دشمنند.
?دیدید این اواخر رئیس دولت آمریکا گفت ملت ایران یک ملت تروریست است. ببینید این نگاه چقدر ابلهانه است؛ یک ملت را می‌گوید تروریست، نمی‌گوید رهبر تروریست است، نمی‌گوید دولت تروریست است، می‌گوید ملت ایران تروریست است؛ این دشمنی نیست؟
?چندسال قبل هم یک دولتمرد آمریکایی گفت ما باید ریشه‌ی ملت ایران را از بین ببریم.
?احمق! ریشه‌ی یک چنین ملتی را با این سابقه‌ی تاریخی و این درخت تناور فرهنگی می‌شود کَند؟ 96/8/11

اگر دیگران بگذارند
⁣خیلی‌ها به من می‌گویند که اصلاً آدم‌ احساساتی‌ای نیستم. در دوران بارداری‌ام هم خیلی به این فکر نمی‌کردم قربان صدقهٔ بچهٔ توی شکمم بروم یا حالا با هر صدای کوچکی برآشفته نمی‌شوم. اجازه می‌دهم که او بفهمد باید برای خواسته‌هایش تلاش کند. اما دیگران این را نمی‌فهمند.
مثلاً چند روز پیش یکی از دوستانم به خانهٔ ما آمده بود. کوچولوی من که تازه چهاردست‌وپا راه رفتن را یاد گرفته هم همین‌طور که این طرف و آن‌ طرف می‌رود هر چیزی را که دم دستش باشد می‌کشد و این‌ کار برای خودش خیلی خطرناک است. به همین خاطر موقع غذا خوردن کوچولو را توی تختش گذاشتم تا با اسباب‌بازی‌هایش سرگرم شود و خیالم راحت باشد که کار خطرناکی نمی‌کند. دوستم تا دید او را روی تخت گذاشته‌ام سریع از جایش پرید و گفت: «وا! تو چجور مادری هستی؟ گناه داره بچه.» و کودک مرا بغل کرد و تا تمام شدن غذا او را در بغلش نگه‌ داشت. اصلاً از کارش خوشم نیامد اما به روی خودم نیاوردم. کمی بعدتر بچه برای برداشتن عروسکش از روی میز تلاش می‌کرد. چندین بار دستش را دراز کرد و موفق نشد. دوست من هم یک‌ بار دیگر از جایش بلند شد و به بچه‌ام گفت: «بیا خاله عروسکتو بگیر. این مامان بی‌احساست که اصلاً اهمیتی نمی‌ده.» دیگر داشتم از کوره در می‌رفتم. اصلاً او چه حقی دارد که به بچهٔ من چنین حرفی بزند؟ من دلم می‌خواهد کودکم معنی تلاش را بفهمد. بفهمد که همه نباید 24 ساعته تمام کارهای او را برایش انجام بدهند. یک نفر دیگر چه حقی دارد که این‌طور در روند تربیت کودک من دخالت می‌کند؟