کودک را به طبیعت ببرید.
کودک را به طبیعت ببرید.
در طبیعت است که کودک می آموزد، خطرپذیر باشد،
به ترسهایش غلبه کند،
دوستان جدید پیدا کند،
براحساساتش مسلط شود
و آن دنیای منطبق بر تصوراتش
را ایجاد کند.

کودک را به طبیعت ببرید.
در طبیعت است که کودک می آموزد، خطرپذیر باشد،
به ترسهایش غلبه کند،
دوستان جدید پیدا کند،
براحساساتش مسلط شود
و آن دنیای منطبق بر تصوراتش
را ایجاد کند.

والدینی که در تربیت کودک خود از روش ترساندن استفاده میکنند، بدانند چنین کودکانی در آینده بیش از سایرین در معرض ابتلا به اختلالات روانی و بیهویتی قرار میگیرند

درس و مشق بچه ها به خودشان مربوط است
بهیچ وجه وظایف آنها رابرایشان انجام ندهید
وگرنه مجبور خواهید بود تا بزرگسالی کارهای او را انجام دهید چون او را به خود وابسته کرده اید

کنجکاوی کودکان را سرکوب نکنید و به سوال هایی که پاسخ آن را نمی دانید جواب سربالا ندهید.
یکی از بهترین راه هایی که می توانید به کودک پاسخ دهید اینگونه است: «نمی دانم. به نظر تو چطور می توانیم پاسخ این مساله را پیدا کنیم؟»
با یکدیگر دنبال راهکار بگردید و سعی کنید از روش های حل مساله کودک استفاده کنید و اگر چیزی به ذهنش نرسید او را راهنمایی کنید.
مادران جوان به دنبال بی تابی های کودک، دچار احساس گناه و اضطراب می شوند. مادر همواره نگران است که مبادا فرزندم در خطر باشد یا من مادر کاملی نباشم، شاید گریه ی او به این معناست که من مادر خوبی نیستم.
در حالی که این اضطراب منجر به ایجاد اختلال در شکل گیری شخصیت کودک می شود.
گریه کودک دلایلی مختلفی دارد و نیاز به توجه بی اضطراب مادر دارد.