مدیرالنفیسه

📝 توصیه‌ام به رسانه‌های داخلی کشورمان با همه تفاوتهای فکری، سیاسی و فرهنگی که ممکن است داشته باشند این است که از پرداختن به نقاط ضعف بطور جدی خودداری کنند. ۲۹ اسفند ۱۴۰۴

📲 @rahbar_enghelab_ir

واقعه‌ی «مباهله» و «عید غدیر خم»، دو نقطه عطف در تاریخ اسلام و دو رکن اصلی در تبیین جایگاه امامت و ولایت امیرالمؤمنین، علی (ع) هستند که همچون دو بازوی قدرتمند، حقانیت و برتری جایگاه اهل‌بیت (ع) را در منظومه فکری اسلام تثبیت کرده‌اند.

مباهله: گواهی بر حقانیت و قرب جایگاه
مباهله (در ۲۴ ذی‌حجه سال نهم هجری) تقابل میان حق و باطل در اوج شفافیت بود. پیامبر اکرم (ص) پس از آنکه هیئت مسیحیان نجران در برابر استدلال‌های منطقی، بر انکار خود پافشاری کردند، مأمور شد تا با «مباهله» (درخواست لعنت الهی بر دروغگویان) سرنوشت این حقیقت را مشخص کند.

نکته‌ی کلیدی در این واقعه، همراهان پیامبر بود. خداوند در آیه ۶۱ سوره آل‌عمران دستور داد: «…بگو بیایید فرزندانمان و فرزندانتان، زنانمان و زنانتان و جان‌هایمان و جان‌هایتان را بخوانیم…». در این صحنه، پیامبر تنها نزدیک‌ترین افراد به قلب خویش را برگزید:
* علی (ع) که به عنوان «نفس» (جان) پیامبر در آیه یاد شد.
* فاطمه (س) به عنوان برترین زنان.
* حسن و حسین (ع) به عنوان فرزندان پیامبر.

مباهله ثابت کرد که در جایگاه قرب الی‌الله، علی (ع) هم‌تراز جانِ پیامبر است و این مقدمه‌ای بود برای حقیقتی که در غدیر به طور رسمی اعلام شد.

 غدیر: تثبیت ولایت و استمرار هدایت
اگر در مباهله، فضیلت و جایگاه وجودی اهل‌بیت و جانشینی معنوی علی (ع) به اثبات رسید، در «عید غدیر» (۱۸ ذی‌حجه سال دهم هجری)، این جایگاه به یک مسئولیت سیاسی و اجتماعیِ الهی تبدیل شد.

در غدیر خم، پیامبر (ص) پس از حجة‌الوداع، در میان جمعیتی انبوه، دست علی (ع) را بالا برد و با جمله‌ی ماندگار «مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلیٌّ مَولاه» (هر کس من مولای او هستم، پس این علی مولای اوست)، ولایت و رهبریِ امت پس از خود را تعیین کرد.

 پیوند میان این دو عید
ارتباط میان مباهله و غدیر را می‌توان در یک خط سیر واحد دید:
۱. مباهله، اثباتِ برتری و حقانیت: مباهله ثابت کرد که علی (ع) از نظر مقام و منزلت، هم‌سنگ و جانِ پیامبر است. این واقعه پیش‌زمینه‌ای بود تا ذهن جامعه اسلامی آماده شود که فردی با این مرتبه از عصمت و قرب، تنها کسی است که شایستگی هدایت امت را دارد.
۲. غدیر، ابلاغ رسمی ولایت: غدیر ثمره‌ی درختِ فضیلتی بود که ریشه‌های آن در مباهله (و سایر وقایع چون حدیث کساء) آبیاری شده بود. غدیر، تجلیِ اجرایی کردنِ آن مقام معنوی در قالبِ زعامت و امامت بود.

در حقیقت، اگر مباهله «حجتِ الهی» را بر همگان تمام کرد که علی (ع) کیست، غدیر «نظامِ سیاسیِ» مبتنی بر این ولایت را بنا نهاد. این دو واقعه، در کنار یکدیگر، نمادهای اصلیِ راهبردِ «هدایت امت» در تفکر اسلامی هستند؛ راهبردی که بر اساس آن، جانشینیِ پیامبر نه یک امر عرفی و انتخاباتی، بلکه انتصابی الهی بر پایه برترین کمالات انسانی است.

صد شب حضور؛ روایتی از ایستادگی و همبستگی**

صد شب گذشت؛ صد شب که میدان، نه تنها یک مکان، بلکه به خانه مشترک و قلب تپنده شهر تبدیل شد. در این صد شب، تفاوت‌ها رنگ باختند و آنچه باقی ماند، گرمای حضور بود در سرمای شب‌های انتظار. این میدان شاهد پیوندهایی بود که در تاریکیِ شب، زیر نورِ امید، گره خوردند تا قصه‌ای از صبر و ایستادگی را برای آیندگان روایت کنند. اینجا دیگر فقط یک میدان نیست، اینجا تاریخِ زنده است که با هر قدم و هر نفسِ مردم، نوشته می‌شود.

#موج_صدم_بعثت_مردم

#بعثت_مردم

#جبهه_خیابان

#جنگ_تحمیلی_سوم

فواید شگفت‌انگیز حفظ دوستی در میانسالی

نمی‌توان اهمیت حفظ دوستی‌های سالم را نادیده گرفت:

طول عمر بیشتر: مطالعه دانشگاه بریگام یانگ نشان داد افراد با دوستی‌های قوی، ۷.۵ سال بیشتر از افراد با روابط اجتماعی ضعیف عمر می‌کنند.

سلامت قلب بهتر و خواب آرام‌تر: مارلا پل، نویسنده کتاب «بحران دوستی»، می‌گوید دوستی‌های قوی با سلامت قلب بهتر و خواب آرام‌تر مرتبط هستند.

محافظت در برابر زوال عقل: پژوهشی در PubMed نشان داد حفظ شبکه اجتماعی فعال، دارای ارزش پیش‌بینی‌کنندگی بالایی برای «ذخیره شناختی» در سالمندی است و می‌تواند از زوال عقل محافظت کند.

بهبود تندرستی در رویدادهای مهم زندگی: مطالعه‌ای در PubMed نشان داد در افراد مسن، حفظ روابط موجود بیش از ایجاد روابط جدید با تندرستی مرتبط است.

قطع رابطه دوستی بدون گناه و بدون پشیمانی
قطع رابطه دوستی در میانسالی، پایانی است برای فصلی از زندگی که دیگر با شما هماهنگ نیست.

این تصمیم، که با آگاهی و شجاعت گرفته شود، نه تنها اشتباه نیست، که می‌تواند درِ ورود به روابط اصیل‌تر و هماهنگ‌تر با ارزش‌های امروزتان را باز کند.

مرلین گارفینکل، پس از پایان دوستی ۵۰ ساله، گفت: «دیگر حاضر نبودم وقت‌ام را برای کسی تلف کنم که دیگر با من هماهنگ نبود».

شما هم این حق را دارید.