مدیرالنفیسه

مواقعی که باید از تنبیه کردن اجتناب کنید
تنبیه نتیجه از کوره در رفتن است: میل به تنبیه زمانی در شما ایجاد می‌شود که احساس می‌کنید رفتار کودک آزارتان می‌دهد.
شما دنبال راهی می‌گردید که کار او را تلافی کرده و با یک واکنش تند نسبت به موقعیت ایجاد شده متقابلا او را آزار دهید.
پدر یا مادر در اوج دعوا و کشمکش، به جای این که نفسی عمیق بکشند و با دقت موقعیت را ارزیابی کنند، ناگهان از کوره در می‌روند و کودک را به باد فحش و ناسزا می‌گیرند و حتی دست خود را بلند می‌کنند و او را می‌زنند.

برای موفقیت فرزندتان در مشق نوشتن در آینده، دست‌های کودکتان را تقویت کنید

ساختن بلوک‌ها با وسایلی مانند لگو (هم‌چین) یا جور کردن پازل‌های (جورچین‌های) بزرگ قطعه‌ای.
به رشته درآوردن مهره‌ها و یا بازی با پگ‌بورد (فروکردن میخ‌های پلاستیکی درون صفحه سوراخ‌دار).
رنگ کردن با مداد شمعی یا گچ.
ساختن قلعه‌های شنی.

استفاده از ظرف‌های با اندازه‌های متفاوت برای ریختن و خالی کردن آب.
بازی با لباس عروسکی که زیپ، گیره و بند دارند.

دنیا محلّ رو به رو شدن انسان با سختی‏هاست. بدون تردید، راه رشد انسان از میان سختی‏ها عبور می‏کند. خداوند فرمود: “به راستی که انسان را در رنج آفریدیم”
تحمّل سختی‏ها در ساخته شدن انسان و رشد او مؤثّر است؛ امّا نکتۀ قابل توجّهی که به موضوع دنیای بازی‏های رایانه‏ ای مربوط می ‏شود اینست که؛ کسانی که در انتخاب سختی‏ها، آسان‏ترین ‏ها را انتخاب می ‏کنند، توانمندی روحشان در حدّ پایین باقی می‏ ماند. در این صورت، آستانۀ تحمّل آنان در برابر سختی‏هایی که انتخابی نیست، به شدّت کاهش می‏ یابد.

کودکانی که در دنیای مجازی غوطه می‏ خورند، برداشت صحیحی از واقعیات دنیای اطرافشان ندارند. سختی از نگاه آنان، همان مشکلاتی است که در مسیر بازی وجود دارد. انتخاب سخت‏ ترها هم یعنی انتخاب بازی‏های سخت‏ تر. چنین کودکانی انتظار مقابله با سختی‏هایی را که به صورت طبیعی در دنیای واقعی وجود دارد و انتخابی هم نیست، ندارند.

[جلد ششم من دیگر ما]
نقش بازی های رایانه ای در تربیت فرزند