مدیرالنفیسه

داستان آموزنده :

روزی مردی خواب عجیبی دید، او دید که پیش فرشته‌هاست و به کارهای آنها نگاه می‌کند، هنگام ورود، دسته بزرگی از فرشتگان را دید که سخت مشغول کارند و تند تند نامه‌هایی را که توسط پیک‌ها از زمین می‌رسند، باز می‌کنند، و آنها را داخل جعبه می‌گذارند. مرد از فرشته‌ای پرسید، شما چکار می‌کنید؟
فرشته در حالی که داشت نامه‌ای را باز می‌کرد، گفت:
این جا بخش دریافت است و ما دعاها و تقاضاهای مردم از خداوند را تحویل می‌گیریم. مرد
کمی‌ جلوتر رفت، باز تعدادی از فرشتگان را دید که کاغذهایی را داخل پاکت می‌گذارند
و آنها را توسط پیک‌هایی به زمین می‌فرستند.
مرد پرسید: شماها چکار می‌کنید؟ یکی از فرشتگان با عجله گفت:
این جا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمت‌های خداوندی را برای بندگان می‌فرستیم.
مرد کمی‌جلوتر رفت و دید یک فرشته‌ای بی کار نشسته است
مرد با تعجب از فرشته پرسید: شما چرا بی کارید؟
فرشته جواب داد: این جا بخش تصدیق جواب است.
مردمی‌که دعاهایشان مستجاب شده، باید جواب بفرستند، ولی فقط عده بسیار کمی‌جواب می‌دهند.
مرد از فرشته پرسید: مردم چگونه می‌توانند جواب بفرستند؟
فرشته پاسخ داد: بسیار ساده فقط کافیست بگویند خدایا شکر.

گاهی خدا ، درها را می بندد و پنجره ها را قفل میکند. زیباست که فکر کنی شاید بیرون طوفان می آید و او می خواهد از تو محافظت کند.

” دکتر علی شریعتی “

چگونه با فرزندتان در مورد دروغگویی صحبت کنید؟(1)

زمانی که فرزندتان به شما دروغ می گوید، آمیزه ای از هیجانات قوی را بر می انگیزد. ممکن است یکدفعه کاملا عصبانی، آزرده و دلخور شوید. دروغ گویی برای پدر و مادر ها بشدت ناراحت کننده است زیرا پایه ها ی اعتمادی که به فرزندانمان داریم را سست می کند. بنابر این اگر واکنشی هیجانی به دروغ گویی نشان دهید قابل درک و طبیعی است- چه دروغ ساختگی و «عمدی» باشد چه ناخودآگاه- دروغ کوچکی که کودکتان به دلیل اینکه مکث و فکر نکرده می گوید.

علل دروغگویی در کودکان(2)

ااهمیتی ندارد زمانی که مچ فرزندتان را وقتی دروغ می گوید بگیرید چقدر احساس عصبانیت، آزردگی یا دلخوری می کنید، مهم این است که همیشه به او با آرامش و شیوه ای سنجیده پاسخ دهید، به جای روش هیجانی واکنشی “چطور می تونی به من دروغ بگی؟ هرگز دوباره به تو اعتماد نخواهم کرد!”.

زمانی که بیش از حد هیجانی واکنش نشان می‌دهیم، باعث می‌شود فرزندانمان به رفتار غیر منطقی ما توجه کنند و گاهی آنها را از مسئولیت پذیری فردی در قبال رفتارشان باز دارد.

علاوه بر این، مهم است که با اعمال عواقب نامتناسب و نامناسب که سازگار با شرایط نیستند واکنش افراطی نشان ندهید: “تا یک ماه حق نداری از خانه خارج شوی، از لوازم الکترونیک و ماشین استفاده کنی”.

هرچند اعمال تنبیه ممکن است باعث شود احساس بهتری در لحظه داشته باشید، اما این به فرزندتان کمک نمی کند که از اشتباهش درس بگیرد. معمولا، کودکان ترجیح می‌دهند صرفا: «حرفشان را بزنند». به جای اینکه گفتگویی هدفمند راجع به دلایل و تاثیرهای دروغشان با پدر و مادرشان داشته باشند. اما با صحبت راجع به دروغ است که یادگیری فرزندتان اتفاق می افتد و می توانید بر انتخاب های بیشتر برای رفتاری همواره مسئولانه تاثیر بگذارید.

صحبت درمورد دلایل اینکه فرزندتان دروغ گفته شانسی برای اوست تا از اشتباهاتش به سه شیوه درس بگیرد:(3)
1- افزایش آگاهی او از تاثیر دروغگویی بر دیگران. دروغ در خلا اتفاق نمی افتد. بسته به ماهیت دروغ و عواقب ناشی از آن بر افراد بسیاری تاثیر می گذارد، از خواهر و برادر ها گرفته تا معلم ها و مربیان. از آنجایی که کودکان تمایل دارند: «گز نکرده بپرند،» آنها اغلب متوجه نمی شوند اعمالشان چقدر دیگران را تحت تاثیر قرار می دهد… تا زمانی که شما آنها را از این موضوع آگاه کنید.

2- باعث می‌شود آگاهی آنها نسبت به تاثیری که دروغ بر آنها دارد افزایش پیدا کند. ممکن است کودکان زمانی که دروغ می گویند احساس گناه، خجالت، عدم اعتماد به نفس و عزت نفس کنند. آزادیشان را از دست می دهند و مجبورند نظارت پدرومادرانه ی بیشتری را تحمل کنند. این که روراست در مورد این واقعیت ها با فرزندتان صحبت کنید موثر خواهد بود بنابر این او بیشتر آگاه خواهد شد که به عنوان یک فرد زمانی که راست نمی گوید چه عواقبی برایش خواهد داشت.

3- اهمیت ارزش های اصلی را به کودکان یاد می دهد. نظام ارزش گزاری های اصلی نمی تواند تغییر پذیر یا مختص شرایط خاصی باشد؛ باید همواره معنی داشته باشد. نظام ارزش گذاری فرزند شما اساس اعتماد در رابطه تان است.

با صحبت کردن راجع به دروغگویی با فرزندتان، شانسی برای او ایجاد می کنید تا فهم بهتری از عواقب عملش و در نهایت راست گو تر بودن بدست آورد.