مدیرالنفیسه

4 اصطلاح غلط

1.خدا بد نده

این کلام اهانت به پروردگار است. زیرا خدای تعالی در قرآن فرموده:
« هیچ خوبی به شما نمیرسد مگر از ناحیۂ خدا و هیچ بدی بشما نمیرسد مگر از ناحیۂ خودتان(که بخاطر اَعمالتان است)

2_عیسی به دین خود، موسی به دین خود
این جمله معنای صحیحی ندارد. زیرا بین پیامبران خدا، کوچکترین اختلافی نبوده و همۂ آنها مردم را به توحید و یکتاپرستی دعوت میکردند و عقیدۂ یکسانی داشتند

3_ ولش کردی به اَمان خدا
این حرف کفر آمیز است. زیرا اگر کسی مال یا فرزندِ خود را به امان خدا بسپارد که غمی نیست. بهتر است بجای این کلام گفته شود:
“ولش کردی به حال خودش”
پس بدبخت شد رفت.

4- انسان جایز الخطاست
این حرف نیز غلط است، زیرا انسان برای خطا کردن جایز نیست. بهتر است بگوییم انسان “ممکنُ الخطا” ست. یعنی ممکن است خطا کند و بهترین خطا کنندگان، توبه کنندگان هستند.

در مواقعی که میخواهید لباس بشوئید و نرم کننده ندارید

? کافیه درهنگام شستشو یک قاشق غذاخوری جوش شیرین روی لباس ها بریزید

?برای این که بین روز ناگهان انرژی‌تان ته نکشد، آلوخشک، زردآلوی خشک یا کشمش میل کنید

?این میوه‌های خشک سرشار از آهن هستند و مانند یک ماده‌ی ضدخستگی عمل می‌کنند.

  ‌ اجتماعی شدن بچه‌ها از 3سالگی به بعد اتفاق می‌افتد.
حضور بچه‌ها در مهدکودک این فرصت را برای اجتماعی شدن و برقراری ارتباطات سالم با هم سالان آن‌ها فراهم می‌کند. قبل از 3سالگی اجتماعی بودن و دوست شدن برای بچه‌ها مفهومی ندارد اما از 3سالگی به بعد کم کم کودکان با هم تعامل برقرار می‌کنند.

اینکه برای بازی و سرگرمی های کودک محدودیت تعیین کنید، بد نیست. به طور مثال، اگر کودک دوست دارد نقش دزددریایی را بازی کند و اطراف خانه بگردد، اشکالی ندارد اما باید بداند مثلا هنگام شام باید به دنیای واقعی بازگردد و سرمیز بنشیند و غذایش را میل کند. باید بداند در کنار تخیل، دنیای واقعی نیز هست که باید همیشه در ذهن خود داشته باشد.