مدیرالنفیسه

طلاق و تاثیرات آن بر روی کودکان:

طلاق و مجموعه مشکلات اثرات نامناسب بر روح و روان فرزندان میگذارد. گاهی کار به اینجا میرسد که شما و همسرتان از هیچ کدام از روش های صبر و مدارا و گفتو گو و….به نتیجه ای نرسیده و مجبور میشوید دست به این کار سیاه بزنید .

تکلیف بچه ها چه میشود؟ بچه هایی که یک عمر حسرت دیدنشان را داشته اید و لحظه تولدشان به چیزی جز اینکه زندگی خوبی برایشان فراهم کنیم فکر نمیکنیم حال این گلهای کوچک در میان طوفانی که خودتان به پا کرده اید گرفتار شده اند و هر لحظه به سویی کشیده میشوند.

وقتی طلاق اتفاق میفتد هیچ تضمینی برای اینکه کودک آسیب نبیند وجود ندارد واقعیت این است که کودک با اتفاق افتادن طلاق شرایط بحرانی را تجربه میکند و آسیب های جدّی در زندگی میبیند و حتی شاید کودک شما بعد ها در مدرسه یا محل های اجتماعی و حتی لحظه ازدواج احساس حقارت کند و همیشه به خاطر این موضوع شخصی تو سری خور شوند.
پس چه بهتر والدینی که به بچّه های خود علاقه دارند و دوست ندارند فرزندان آنها آسیب ببینند برای زندگی و موقعیت فرزندانشان تن به این اتفاق ندهند.

ده بازی برای کودکان خجالتی

این بازی‌ها را می‌توانید با توجه به سن و توانمندی‌های کودکان در فرصت‌هایی که تمایل به بازی کردن دارند، انجام دهید.

1 - مسابقه گویندگی
2 - بازی «مصاحبه تلویزیونی»
3 - بازی «نقل خاطره، داستان، شعر، معما و لطیفه»
4 - بازی «چه کسی می‌تواند دیگران را بخنداند»
5 - بازی «کامل کردن یک داستان»
6 - بازی «کامل کردن یک شعر»
7 - بازی «تکمیل جملات»
8 - بازی «پاسخ به پرسش‌ها»
9 - بازی «داستان سازی با تصاویر»
10 - بازی «معلم بودن»

بچه ها بین دوازده تا هجده سالگی باید روزی دو سه ساعت با همسالانشون حرف بزنن. به خاطر همین تخلیه کردن خودشون، خودشونو پیدا می کنن. بنابراین بچه ای سالمه که روزی چند ساعت حرف بزنه.
تلفن و موبایل میتونه در این زمینه بسیار مفید باشه. تنها دو شرط وجود داره. مسئولیتهاشونو حتما انجام بدن و دوستانشون دوستای خوبی باشه. اگر این دو شرط انجام بشه اصلا مهم نیست چند ساعت پای تلفن در حال صحبت هستند.
دکتر هلاکویی

کودکان انتظارات زیادی از ما ندارند. مقصود، انتظارات رفتاری و اخلاقیست.
در واقع ما با ایده آل های آنها فاصله زیادی نداریم… و با کمی تغییر، پدر و مادر دلخواه آنها می شویم.
مثلا کمی بیشتر بخندیم،
کمی بیشتر با آنها بازی کنیم
و کمی هم با حوصله تر باشیم.

ولی متاسفانه کودکان با ایده آل های ما باید خیلی فاصله داشته باشند. فرزندان ما باید؛
- باهوش و خوش اخلاق
- خوش برخورد و درسخوان
- اجتماعی و مودب
- منظم و … باشند.
احساس نمی کنید کمی توقع ما از کودکان زیاد است!

کودک نمونه کوچک شده ما بزرگسالان نیست. او هنوز مهارت از عهده بر آمدن استرسها، مشکلات و مدیریت احساسات خود را مانند ما بزرگسالان نیاموخته است.

کودکان از بزرگسالان مى آموزند چگونه مشکلات زندگى را حل کنند.
آنها به دنبال رهبرى درست والدین خود هستند نه آنکه ما نقاط ضعف آنها را زیر ذره بیکن بگذاریم و تنها به آنها توجه کنیم.