مدیرالنفیسه

به بهانۀ درگذشت روحانیِ محقق و اهل تاریخ - آقای سید هادی خسروشاهی-

به دلیل ابتلا به «کرونا ویروس» و با توجه به مقاومت کم بدن به خاطر شرایط سنی در روز پنج شنبه و در بیمارستان مسیح دانشوری قصد داشتم فردا دربارۀ او بنویسم و خصوصاً به تسلط او بر نقشۀ فرهنگی جهان عرب و آشنایی با جریانات مختلف به ویژه اخوان المسلمین اشاره کنم.


مجال کوتاه گفت و گو با ایشان در حاشیۀ یک برنامۀ تاریخی سبب شد بیش از پیش اطمینان حاصل کنم که آدم با سواد و کتاب خوان و دنیا دیده ای است و قطعاً سال ها سفارت ایران در واتیکان در این امر تأثیر داشته خاصه این که مقارن با دوران پاپ ژان پل دوم بوده که همه اذعان دارند با اسلاف و اخلاف خود متفاوت و مایل بود دربارۀ ادیان و مذاهب دیگر هم بشنود و بداند.

با این حال در غروب پنج شنبه هشتم اسفند دست به قلم و به تعبیر محمد قائد دست به کی بورد می شوم چون بیم دارم نزد کسانی و به خاطر تشابه اسمی ایشان با آن روحانی دیگری که اوایل انقلاب وعده می داد همه را خانه دار می کند، اشتباه گرفته شود چرا که او هم سید هادی خسروشاهی نام داشت و البته شهرتی به مراتب افزون تر داشت و هنوز در خاطره ها مانده است.



سید هادی خسرو شاهی تازه درگذشته و قربانی کرونا اما اهل کتاب و پژوهش بود و اگرچه مناصب حکومتی چون سفارت را هم در کارنامه دارد اما هیچ ارتباطی با آن سید هادی خسرو شاهی که با وعدۀ خانه دار کردن کثیری را به تهران کشاند و برتقاضا و طبعاً قیمت مسکن افزود، ندارد!

حال که این نگرانی رفع شده جای آن است که بگوییم مرحوم خسروشاهی شیفتۀ سید جمال الدین اسدآبادی بود و از دوست فاضل ام – جناب سید مهدی حسینی درود- شنیدم که شدت علاقه او به سید جمال به حدی بود که عمامۀ خود را نیز مانند او می بست.

اتفاقا سید جمال الدین هم در همین اسفندماه و به خاطر ابتلا به بیماری یی که در آن زمان چندان شناخته نبود (سرطان فک) درگذشت و سید هادی نیز در اسفند ماه و بر اثر ابتلا به ویروس یک بیماری فعلا ناشناخته و مرموز.

مرحوم خسروشاهی بیش از آن که دغدغه های فقهی و حوزوی داشته باشد مرد فرهنگ و تاریخ بود تا جایی که استاد محمد رضا حکیمی او را « فرهنگ بانِ کوشا» لقب داده بود.

هر چند در اگر نتوان نشست ولی یکی از «اگر» های تاریخی می تواند این باشد که اگر حسنی مبارک دیکتاتور مصر که دو روز قبل از سید هادی خسروشاهی و در قاهره درگذشت زودتر و مثلا همزمان با دولت اصلاحات در ایران سرنگون شده بود مرحوم خسروشاهی چه بسا اولین سفیر ایران در مصر در دوران جمهوری اسلامی و پسا مبارک می شد و تجارب خود را در اختیار محمد مُرسی یا هر فرد دیگر که به قدرت می رسید قرار می داد و چه بسا اخوان المسلمین و مُرسی هم به آن سرنوشت دچار نمی شدند.(البته تجربه یک دوره ریاست دفتر نمایندگی ایران در قاهره را داشت اما دفتر نمایندگی برای حفظ حداقل رابطه است حال آن که سفیر برای توسعۀ روابط می کوشد).

پس از تحولات 9 سال پیش مصر که به پایان حکومت حسنی مبارک و رقابت نهاد ارتش و اخوان بر سر تصاحب قدرت انجامید اما از خسروشاهی هیچ مشاوره ای نخواستند و کار به جایی رسید که در شهریور 1391 محمد مرسی برای شرکت در نشست سازمان همکاری های اسلامی یا کنفرانس اسلامی به تهران آمد و با نطق خود حساسیت برانگیخت و روزنه های ارتباط را بست. حساسیتی که اگر یک رییس جمهور غیر اخوانی مانند عمرو موسی یا محمد برادعی روی کار آمده بود ایجاد نمی‌شد و چه بسا باب تجدید رابطه را هم می‌گشود.

اگر پیش تر هماهنگی شده و آدمی مثل خسروشاهی که مورد احترام ووثوق اخوان المسلمین و کاملا آشنا با فرهنگ مصر بود با او ملاقات می کرد چه بسا این اتفاق نمی افتاد و خود او نیز به چنان سرنوشتی مبتلا نمی شد و کار به جایی نمی رسید که حسنی مبارک سرنگون شده را از زندان آزاد کنند و محمد مرسی را که با کودتای سی سی خلع شده بود به زندان بیندازد و مرد ساده دل در زندان بمیرد.

نه که روحانی تازه درگذشته قدرت خاصی داشت اما منطقه را می شناخت و ایران می توانست کمک کند و هیچ کس به اندازۀ مرحوم خسروشاهی از تحولات مصر آگاه نبود.

عصر ایران؛ مهرداد خدیر

شهید حسین خرازی فرمانده لشکر امام‌حسین(ع) از فرماندهان مؤثر عملیات‌های رمضان، والفجر مقدماتی، والفجر 4، خیبر، والفجر 8 و کربلای 5 بود و در تاریخ 8 اسفندماه سال 1365 به شهادت رسید

یاد و خاطرش گرامی باد?

? مطلبی در باب روایت پخش شده درباره #مرگ_سفید و ربط آن به ویروس #کرونا

? عده ای از افراد دانسته و عده ای نادانسته، دارند مطلبی را از قول امیرالمومنین (ع) پخش می کنند که ایشان فرموده هنگام ظهور ، مرگ سرخ و #مرگ_سفید رخ می دهد و منظور از #مرگ_سفید همان طاعون است.

❇️ و سپس آن را به این ویروس #کرونا ربط می دهند.

✳️ سپس ، آقایانی که دم از طب اسلامی می زنند و کلا وزارت بهداشت و کارهای علمی روز را زیر سوال می برند ، می آیند روایتی پخش می کنند که بروید شهر #قم که در آن جا بلا نمی آید و بلا از آن دفع شده است و به استناد همین مطلب، شیوع ویروس #کرونا در قم را دروغ می دانند. حالا به دلایلی که خودشان می گویند.

? نکته اول راجع به روایت #مرگ_سفید ، اولا در آن سندی که این افراد فرستاده اند به آدرس بحار الانوار ، ج52 ، ص 113 ، این روایت نیست. در آدرس های دیگر است.

ثانیا چطور می آیید و به همین راحتی تطبیق می دهید ؟؟؟ حضرت که علنا گفت منظور بیماری طاعون است. چرا هر چیزی را به هر چیزی ربط می دهید؟؟؟ طاعون و وبا در این کشور در زمان احمدشاه قاجار و آن قحطی بزرگ که نیمی از جمعیت کشور ما از بین رفتند هم رخ داد که بسیار بدتر از زمان حال بود. پس چرا بعد گذشت 100 سال از آن ، ظهور رخ نداد؟؟؟

? آیا برای اثبات نزدیک بودن ظهور، راه دیگه ای نیست که حتما باید سراغ این تطبیقات رفت؟
ما هم می گوییم ظهور نزدیک است، اما نه اینکه بیاییم زمین و زمان را به هم ببافیم و تطبیقات غلط بدهیم. در دهه ها و حتی ها صده های گذشته ویروس های به مراتب خطرناک تری از #کرونا در جهان شیوع پیدا کرده بود که با یک سرچ ساده می توانید پیدا کنید. پس چرا آن موقع ها ظهور رخ نداد؟؟؟

? در رابطه با روایت #قم هم باز هم این افراد آدرس غلط دادند و در آدرسی که داده اند روایت نیست ، بلکه در آدرسی دیگر است که همه از کتاب #تاریخ_قم گرفته شده و برخی روایاتش درباره همین موضوع ، مرفوع و ضعیف است ، اما چون چند روایت است ، می شود با تسامح پذیرفت.

✳️ اما نکته مهم اینجاست که این روایات ، نسخه دیگر هم دارند و در آن صراحتا نام شهر #کوفه هم آمده است که وقتی ناامنی دیدید به آنجا پناه ببرید. ( رجوع کنید به بحارالانوار ج 57 ص 214 ح 28 ، همان ، ح 29 )
چرا این افراد ،این روایات را ندیدند؟؟؟

? آیا کوفه در طول سالیان گذشته ، امنیت داشته؟؟؟ آیا #داعش و #صدام و… دروغ بودند که در کوفه نا امنی ایجاد کردند؟؟؟

? درباره شهر قم هم ، آیا در آن سال که درایران قحطی آمد و نیمی از جمعیت ایران فوت شدند ، قم از این بلا ایمن بود؟؟؟ پس چرا مردم دیگر شهرها به قم نرفتند؟؟؟

آیا در قم تا به حال سیل و زلزله نیامد؟؟؟ آیا سیل سال 88 را در قم فراموش کردند؟؟؟

❇️ چرا استدلال های غلط می آورید برای حرفهایتان ؟؟؟
هیچ نمی دانید دشمن به راحتی می تواند با چندتا مثال نقض که در قم بلایای طبیعی آمده ، کل این روایات و اهل بیت ما را زیر سوال ببرد؟؟؟

? شما که وزارت بهداشت را کاملا زیر سوال می برید اما از طرفی دم از رهبری و ولایت هم می زنید و همه جا می گویید رهبر طرفدار طب اسلامی هست، چرا یکبار نمی آیید و در کانال های خودتان ، ? متن ابلاغیه جامع سلامت ? که رهبری در 18 فروردین سال 93 ابلاغ فرمودند را در کانال های خودتان نمی گذارید؟؟؟
چرا؟
مگر دوست ندارید حرفهای رهبری پخش شود؟؟؟

من می دانم چرا آن را پخش نمی کنید. چون رهبری آنجا مطالبی فرمودند که کاملا درتضاد حرفهای شماست

1️⃣ رهبری در هیچ جای این ابلاغیه از واژه طب اسلامی استفاده نکردند و هرجا می خواستند به طب گیاهی استناد کنند می فرموند #طب_سنتی_ایرانی

اسمی از طب اسلامی نباوردند

2️⃣ در همه جای این ابلاغیه، مسئول درمانی کشور را وزارت بهداشت معرفی کردند و حتی فرمودند #طب_سنتی هم زیر نظر وزارت بهداشت باشد ، همچنین تاکید کردند به همراهی و استفاده از #طب_نوین و امروزی

همان وزارت بهداشت و #طب_نوین که شماها مدام آن را اسرائیلی می دانید، اما رهبری با شما هم نظر نیست

? من واقعا از شما طرفداران طب اسلامی می خواهم ابلاغیه جامع سلامت رهبری را که به راحتی با یک سرچ ساده می توان از سایت خود ایشان به دست آورد در کانال های خودتان بگذارید تا همه بدانند نظر رهبری درباره حل بیماری ها ، رجوع به کدام سازمان و نهاد و کدام روش درمانی هست و نظرشان درباره طب امروزی چیست؟

مگر ندیدید کلیپ پسر آیت الله شاهرودی را که می گفت مقام معظم رهبری نظرات پزشکان را برای خودشان حجت می دانند؟؟؟
شما چرا مثل رهبری ، نظرات آنها را حجت نمی دانید؟؟؟

داور بین ما و شما، ابلاغیه جامع سلامت رهبری

✍️ احسان عبادی

رقیب انتخاباتی، شیطان اکبر نیست!

“بصیرت در این دوران و در همه‌ی دوران‌ها به معنای این است که شما خط درگیری با دشمن را تشخیص دهید؛ کجا با دشمن درگیری است؟

بعضی‌ها نقطه‌ی درگیری را اشتباه می‌کنند؛ خمپاره و توپخانه‌ی خودشان را آتش می‌کنند به سمت یک نقطه‌ای که آنجا دشمن نیست، آنجا دوست است. بعضی‌ها رقیب انتخاباتی خودشان را «شیطان اکبر» به حساب می‌آورند!

شیطان اکبر آمریکاست، شیطان اکبر صهیونیسم است؛
رقیب جناحی که شیطان اکبر نیست، رقیب انتخاباتی که شیطان اکبر نیست. من طرفدار زیدم، شما طرفدار عمروئی؛ من شما را شیطان بدانم؟ چرا؟ به چه مناسبت؟
در حالی که زید و عمرو هر دو ادعای انقلاب و اسلام می‌کنند، در خدمت اسلام و در خدمت انقلابند. خط درگیری با دشمن را مشخص کنیم".

امام خامنه‌ای(حفظه‌الله)

#پندانه

ریشه طلبکاری ما کجاست؟

دوستی دارم که در مهمانی یا زمان تماس تلفنی حرفش را با گله از این و آن شروع می‌کند و به پایان می‌برد.

از اینکه به فلانی رو انداخته ولی به او پول قرض نداده، از اینکه هیچ‌کس در فامیل قدر او را نمی‌داند
از اینکه رئیس‌اش به او مساعده نمی‌دهد.

از اینکه مدیر ساختمان محل سکونتش وظیفه‌اش را درست انجام نمی‌دهد، از اینکه شهرداری جدول‌کشی خیابان محل سکونتش را رنگ نمی‌زند و …

مدام گله می‌کند
اما نمی‌گوید هر کس به او قرض داده، یا پس نگرفته یا با التماس گرفته، نمی‌گوید خودش در سور و سوگ فامیل هرگز قدمی برنمی‌دارد.

نمی‌گوید در اداره، یکی از بی‌نظم‌ترین کارمندان است، دیر می‌رود، زود می‌آید به قول خودش می‌پیچاند و بارها سابقه پرخاشگری با همکاران را دارد
نمی‌گوید که شارژ ساختمان را چندماه یک بار با مکافات و پیگیری مدیرساختمان پرداخت می‌کند.

نمی‌گوید به پرداخت مالیات از اساس مخالف است و حتی کیسه زباله‌اش را سر ساعت توی سطل نمی‌اندازد و … اما بزرگوار همیشه از همه طلبکار است.

ریشه این طلبکاری همیشگی ما از همه در کجاست؟
اینکه قدمی برنمی‌داریم اما انتظار داریم دیگران به ما بیستو چهار ساعته سرویس بدهند.

اینکه حتی وقتی کسی بلند می‌شود و تلاش می‌کند به جای تحسین کردنش، ذره بین می‌گذاریم و تمام کارهایش را برای یافتن یک خطا و خلل احتمالی زیر سوال می‌بریم و در بوق و کرنا می‌کنیم اما حاضر نیستیم کار خوبش را تحسین کنیم، حاضر نیستیم بپذیریم تنها دیکته نانوشته غلط ندارد.

خودمان گامی بر نمی‌داریم اما مدام کار دیگران را به چالش می‌کشیم و اگر کسی گله کُند اسمش را نقد می‌گذاریم!

نقد با نفی تفاوت دارد.
با طلبکاری مداوم تفاوت دارد، با بی‌عملی اما متوقع بودن تفاوت دارد.

مطالبه‌گری با طلبکاری تفاوت دارد. تا زمانی که این موضوع را درک نکنیم

شماتت دیگران آسان است.
ایراد گرفتن به همه آسان است.

دشواری زمانی شروع می‌شود که بپذیریم ما هم بخشی از مشکل هستیم و اگر در آرزوی بهبود شرایط هستیم باید به بخشی از راه حل هم تبدیل شویم نه اینکه طلبکارانه در گوشه‌ای بایستیم و توقع داشته باشیم دیگران سوپرمن باشند و مثل فرشته‌ها بی‌عیب و نقص همه کارها را انجام دهند تا ما در شرایط بهتری زندگی کنیم.

آدم‌های طلبکار یک عدم رضایت درونی دارند که آن را با خودشان مدام حمل می‌کنند، اما به جای پرداختن به درون یا اقدام عملی، از دیگران توقع ترمیم این رضایت را دارند.

آدم‌های طلبکار شخصیت‌های برجسته‌ای نیستند .ایرادگرفتن از همه، نشانه روشنفکری و خرد نیست

دوران پادشاهی‌ها به سرآمده و هیچکس ملکه و شاه نیست که دیگران موظف باشند مقابلش کرنش کنند و آرزوهای او را تحقق ببخشند و او باز هم طلبکار باشد که ای نوکر خانه‌زاد! غذایت شور بود!

اگر در آرزوی روزهای خوب هستیم، دست از طلبکاری مداوم برداریم.
از همسر، از فرزند، از رئیس، از دولت، از پروردگار ….

مطالبه‌گر باشیم اما یادمان نرود که توقع صرف و طلبکاری تا وقتی که خودمان هم قسمتی از راه‌حل نشده‌ایم و گامی برنداشته ایم فقط به ترویج یاس و نومیدی در زانوان کسانی می‌انجامد که به جای گله‌گذاری بی‌حاصل قصد انجام کاری را دارند.