مدیرالنفیسه

دو برادر مادر پیر و بیماری داشتند .
با خود قرار گذاشتند که یکی خدمت خدا کند و دیگری در خدمت مادر باشد یکی به صومعه رفت و به عبادت مشغول شد و دیگری در خانه ماند و به پرستاری مادر مشغول شد .
چندی نگذشت برادر صومعه نشین مشهور عام و خاص شد و به خود غره شد که خدمت من ارزشمند تر از خدمت برادرم است ، چرا که او در اختیار مخلوق است و من در خدمت خالق .
همان شب پروردگار را در خواب دید که وی را خطاب کرد : به حرمت برادرت تو را بخشیدم
برادر صومعه نشین اشک در چشمانش آمد و گفت : یا رب ، من در خدمت تو بودم و او در خدمت مادر ، چگونه است مرا به حرمت او می بخشی ، آیا آنچه کرده ام مایه رضای تو نیست .َ ندا رسید : آنچه تو می کنی من از آن بی نیازم ولی مادرت از آنچه او می کند بی نیاز نیست

واگذاری مسئولیت به کودک از یک سالگی شروع می شود. به بچه ها باید مسئولیت داد و تاییدشون کرد. درحالیکه ما بیشترین ناتوانی را در همین دوران به کودک می دهیم. تازه اگر پدر ومادر درس خوانی باشن خیلی مهربون و خوب باشن، مثلا وقتی بچه میخواد به چیزی دست بزنه هی میگن؛ “دست نزن تو نمیتونی؛ نکن تو کوچیکی، نکن حالا زوده، نکن جیز میشی، اوخ میشی!”

دائم به کودک پیام ناتوانی میدیم، بعد در 15 سالگی وقتی میگیم پاشو فلان کار رو بکن، فرزند میگه نمیتونم. بعد مادر ناراحت میشه و میگه چی میگی؟ یعنی چی نمیتونم. بچه میگه خودت همش میگفتی نمیتونی. کی به من 1 تا 3 سالگی گفت نمیتونی. تو 1 تا 3 سالگی اعتماد به نفس من رو از بین بردی ناتوان بار اومدم الان نمیتونم. حالا میگیم ازدواج کن دیگه نمیشه بگه نمیتونم. میگه نمیخوام. مسئولیت بهش ندادیم و کمکش نکردیم مسئولیتشو انجام بده. حالا یک دفعه می‌خواهیم بذاریمش در مقابل مسئولیت بزرگ مثل همسری و بعد مسئولیت بزرگ تر مثل والدینی خب مسلما نمیتونه. پیام ناتوانی تو ضمیر ناخودآگاهش حک شده.

ضمیر نا خود آگاه کودک مثل موم می مونه موم نرم، هر مهری روش بزنی حک میشه و این تا آخر عمرش باهاش میمونه، نه این که اصلا نمیشه اصلاحش کرد، ولی خیلی سخته.

اهمیت وقت گذرانی با خانواده
تحقیقات زیادی در خصوص اهمیت وقت گذرانی با خانواده انجام شده است. کودکانی که در یک خانواده با فرهنگ خانوادگی قوی و مثبت در امتحانات عملکرد بهتری دارند. احساس امنیت می کنند و در زمان بروز هر مشکلی به والدین خود رجوع می کنند.
نداشتن ساختاری مناسب برای اوقات خانوادگی باعث می شود فرزندان خاطرات خوبی از دوران کودکی خود نداشته باشند و تنها تصویری از آخر هفته های کسل کننده در ذهن آن ها بماند.
پدر و مادر باید برای ایجاد اوقات مفرح خانوادگی برنامه ریزی داشته باشند و روی همکاری و نظر فرزندان نیز حساب باز کنند.

- بهتر است پدر و مادر را مسبب مسائل و مشکلات خود ندانید . آنها آنچه می دانستند در حق شما انجام دادند ، ناامیدی شما ناشی از این است که تصور می کردید آنها انسان های کاملی هستند .

والدینی که شخصیت کمال گرا دارند و علاقمند هستند، فرزندانی کامل و بدون عیب و نقص داشته باشند،
به دلیل سطح انتظار فراتر از توان فرزندشان زمینه اضطراب و افسردگی را در آن ها ایجاد می کنند.