مدیرالنفیسه

حرمتها که شکسته شد
مسیح هم که باشی نمیتوانی دل شکسته را احیا کنی
انچه در دستت بود امانتی پنهان بود حراج شد
انچه نباید بگویی گفته شد
فاجعه را یک عذر خواهی درست نمیکند
حرف، حرف ویران کردن دل است
نه دیواری خراب کنی از نو بسازی
دلی که ویران کردی قصری بود که خود ساکن آن بودی”
راستی حالا که خود را بی خانه کردی
با آوارگیت چه میکنی
شاید به خرابه های جا مانده از دیگران پناه میبری…….؟؟

من کوه ندیده‌ام چنین در جریان

📝 خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با زنان و دختران حاضر در دیدار با رهبر انقلاب در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ١٤٠٤/٠٩/١٢

📝 مادر شهیدان باقری را که روی ویلچر می‌آورند، خودم را می‌رسانم. عینک سیاه زده‌اند. می‌خواهم دستشان را ببوسم اما رویشان را سفت گرفته‌اند، پر چادرشان را بوسه می‌زنم. سلام و کلمات پر کرنشم را نمی‌شنوند. خانمی روی شانه‌ام می‌زند: «مادر نمی‌تونن…» و اشاره می‌کند به گوشش. عروس خانواده است. معاون آموزشی دبیرستانی دخترانه. می‌شناسم کادر آنجا را. آشنایی می‌دهم و می‌گویم «پس شما بگویید. چطوره احوالشون؟»

می‌گوید: «خب… مادر همیشه غمشون تو دلشونه، من کوه ندیده‌ام چنین در جریان من کوه ندیده‌ام چنین در جریان من کوه ندیده‌ام چنین در جریان من کوه ندیده‌ام چنین در جریانمقابل مردم چیزی بروز نمی‌دن. ولی خیلی سخته شرایطشون. درسته شهید دادن ولی…» بغضش می‌رسد پشت پلک‌هاش و به ثانیه‌ای چشم‌خانه‌اش دریای سرخ می‌شود.

«شده بی‌قراری کنن؟»

«سر سجاده با روضه اشک می‌ریزن… گاهی صدای گریه‌شون بلند می‌شه…»

به کوه نشسته روی ویلچر نگاه می‌کنم. شعری توی سرم می‌چرخد و برای عروس زمزمه می‌کنم: «من کوه ندیده‌ام چنین در جریان، من رود ندیده‌ام چنین پابرجا» دوتایی اشک‌هایمان را نچکیده پاک می‌کنیم.

🗓 شماره ٢٠

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @khamenei_reyhaneh

۲۴ آبان ماه روز کتاب و کتابخوانی بود و تا ۲ آذرماه هفته کتاب و کتابخوانی نامیده شده است. به این مناسبت در سراسر کشور برنامه‌های خاص و ویژه این هفته برگزار می‌شود. همه این اقدامات، نمادین و سمبلیک است. مطالعه کتاب امر مهمی است که این گونه اقدامات نمایشی تأثیر چندانی بر آن نخواهد داشت.

آمارهای مختلفی در مورد سرانه مطالعه ما ایرانیان منتشر شده است، از ۲ دقیقه تا ۱۲۰دقیقه، به اینکه کدام یک درست است کاری نداریم؛ به هر حال همگان به این نکته معترف هستند که سرانه مطالعه در کشور ما پایین است و به نظر می‌رسد با توجه به وضعیت اقتصادی و خاصه فرهنگ تمایل به طبقه تن‌آسا که مدتهاست در میان ما ریشه دوانده، به تدریج بدتر هم خواهد شد.

سؤال ما در این نوشتار کوتاه این است که چرا سرانه مطالعه ما ایرانی‌ها پایین است و حتی در حال کمتر شدن است؟ مسلماً متغیرهای زیادی در این موضوع دخیل هستند از نبود اوقات فراغت تا گرانی کتاب و …. ؛ اما عدم نیاز به مطالعه یکی از مهمترین متغیرها در این زمینه است. بنابراین در اینجا به این مسأله می‌پردازیم.
 
از گذشته‌های دور این نکته رواج یافته که نیاز باعث می‌شود که انسان به سمت برطرف کردن آن برود. وقتی تشنه می شویم، به سمت آبر برای برطرف کردن تشنگی می رویم و … . مممکن است در ظاهر این امر مشتبه شود که میل به امر طبیعی(برطرف کردن تشنگی) و غیرطبیعی(مطالعه کتاب) با هم فرق دارد، اما به هر حال میل به فرزانگی و کمال و برطرف کردن نیازهای روزمره زندگی در انسان وجود دارد.

اگرچه علم ذاتا ارزشمند است و فارغ از اینکه چقدر به درد ما می‌خورد و تا چه اندازه برای امروز و فردای ما مفید است، باید مورد توجه قرار گیرد، وقتی به آموزش، تحصیل، مطالعه و … در جامعه احساس نیاز نشود، مسلم است کمتر کسی به دنبال علم‌آموزی می‌رود.

علاوه بر این چند سالی است که فکر و خیال یک شبه ره صدساله رفتن و ثروتمند شدن یکباره که به مدد رانت و … برای تعدادی میسر شده، گریبان جوانهای ما را گرفته است، هجوم به بازار کار بدون ورود به دانشگاه برای اینکه در زمان کوتاه‌تری به ثروت و سرمایه لازم دست یابند، از نشانه های این رفتارهاست.

جوانان ما به این نتیجه رسیدند به جای اینکه به دانشگاه بروند و آموزش ببینند و تحصیل کنند یکباره وارد فضای کار شوند و چند سالی هم در زمان صرفه‌جویی کنند. امروزه با سلبریتی‌ها، اینفلوئنسرها، بلاگرها، فعالان فضای مجازی و … روبرو هستیم که با کمترین سواد و حتی علم لازم زمان زیادی از دیگران را ضایع می‌کنند و خود به ثروت بادآورده‌ای دست می‌یابند.

اگر قیمت بالای کتاب و یا نداشتن فرصت فراغت را متغیری در امر مطالعه کتاب بدانیم، چطور بسیاری از افراد وقت و زمان زیادی را به گشت و گذار و مشاهده فضای مجازی می‌گذرانند و یا برای گوشی‌های گران‌قیمت و یا خرید اینترنت هزینه می‌کنند.

در گذشته های نه چندان دور، شغل و حرفه نیاز به علم نداشت و در گذشته‌های دورتر اصلاً شغل معنایی نداشت، فقط عده خاصی در دربار شاهان و … حضور داشتند که اهل علم و فضل بودند، که بیشتر آنها شاعر بودند که در مدح شاهان شعر می‌گفتند. در دوره جدید و معاصر فضا به گونه ای تغییر کرد که پیدا کردن شغل مناسب نیاز به تحصیل و آموزش دارد. بنابراین مطالعه یکی از مقدمات زندگی در دوره مدرن است.

یکی از معضلات فرهنگی و اجتماعی کشور ما که در امر مطالعه پایین موثر است، عدم تناسب تحصیلات با شغل است، دانشجو در رشته ادبیات تحصیل می‌کند و حسابدار می‌شود و … ، همه خوانندگان با این معضل آشنا هستند و حتی بهتر از ما در این زمینه مؤیداتی در ذهن دارند؛ حتی شاید خودشان یکی از این مثالها باشند.

یکی از مهمترین دلایل مطالعه پایین در کشور ما این است که شایسته‌سالاری وجود ندارد، افراد خصوصاً تحصیلکردگان بر حسب شایستگی خود مشغول به کار نمی‌شوند، ارتقا نمی‌یابند، دانشجوی ضعیف‌تر با پارتی و رانت به موقعیت بهتری دست می یابد، نتیجه اش این خواهد بود که دانشجویان به تحصیل و علم‌آموزی اهمیت ندهند، چون فایده‌ای در این کار نمی‌بینند.
نهایت اینکه وقتی کسی زحمت می‌کشد و علمی می‌آموزد و از این نظر برتر از دیگران می‌شود، در صدر نمی‌نشینند و جایگاهی نمی‌یابد(البته این امر را مدنظر داریم که جایگاه برتر مدیریتی و … تنها در سواد بالا نیست، برخی علی رغم تحصیلات بالا توانایی مدیریت را ندارند) و دیگری با رانت از هر نظر ثروت و قدرت در درجه بالاتری قرار می‌گیرد، انگیزه مطالعه از بین می‌رود.

اعتراض روزنامه همشهری به منتقدان پوستر یک دختر شل حجاب در سایت رهبری/ می گویند رهبری هم صورتی بازی درمی آورد

️عکس دخترک شل‌حجاب در نمایشگاه کتاب که با رهبری صحبت می‌کرد پخش شد. برخی نوشتند دیدید حجاب مهم نیست، برخی نوشتند متأسفانه رهبری هم صورتی شده.

به گزارش خبرآنلاین روزنامه همشهری در سرمقاله خود نوشت: یکی ️از رهبران فکری برخی انقلابیون برای من در خصوصی عکسی فرستاد از زنانی که در بیت رهبری در جلسه‌ای حاضر بودند، با آرایش و ماتیک و روسری قرمز و… نوشته بود زیرش کار بیخ دارد؛ یعنی رهبری هم صورتی‌بازی درمی‌آورد.

️شاید بیست سی سال پیش بود. یکی از محافظان رهبری برای من تعریف می‌کرد حین کوهنوردی دختر کم‌حجاب و پسرکی رهبری را شناخته و با رهبری خوش‌وبش کرده بودند. بعد ایستاده بودند منتظر تا هنگامی که رهبری برگردد و دوباره ببینندش.

️‌حین جنگ 12روزه فیلم دختری بدون حجاب منتشر شد که در کافه‌ای می‌گفت پای کشورم می‌ایستم و پای رهبرم هستم. مصاحبه‌گر پرسیده بود رهبری را با تو چه کار؟ گفته بود خودش گفت من هم دخترش هستم.
️عکس شهیده‌ای منتشر شده مکشوفه، در پوستری که خامنه‌ای دات‌آی‌آر منتشر کرده، یکی نوشته کی گفته این شهید است؟ آن یکی گفته ‌ای بیت رهبری صورتی فلان فلان شده، آن دیگری نوشته انحراف تا کجا.
️ یکی از شاگردان از آیت‌الله یزدان‌پناه در میانه جنگ 12روزه پرسید اینها که کشته می‌شوند با موشک‌های اسرائیل همه شهیدند؟ گفت همین‌که جمهوری اسلامی را حق بدانند و اسرائیل را باطل، یعنی متصل باشند به جبهه حق، کافی است.  ️داستان پوشش و حجاب را یک فرع فقهی نبینید؛ یک رخداد سیاسی و ذیل مقوله ولایت است. دوقطبی بین مردم، قطع ارتباط با رهبری که پدر تک‌تک دختران و پسران ماست، روح این جریان کشف حجاب است، هر طرحی که حجاب را بر بستر قطع رابطه با امام و امت جامعه بخواهد سامان دهد، کمک به دشمن می‌کند و کمک به بی‌حیایی در جامعه. مراقب باشیم دین را شبیه وهابی‌ها ترویج نکنیم. دشمن با دین متحجرین همراهی هم می‌کند. چنین حجابی از کشف حجاب هم بدتر است.

انسان موجودی اجتماعی است؛

یعنی برای زندگی بهتر، رشد و پیشرفت، ناگزیر است با دیگران ارتباط داشته باشد. اما آیا هر نوع ارتباطی درست است؟ قطعاً نه. آنچه ارتباط‌ها را زیبا، صمیمی و مؤثر می‌کند، رعایت آداب اجتماعی است.

آداب اجتماعی یعنی مجموعه‌ای از رفتارها و گفتارهایی که باعث می‌شود دیگران در کنار ما احساس احترام، آرامش و امنیت کنند. ساده‌ترین نمونه‌ها را هر روز تجربه می‌کنیم؛ مثلاً سلام کردن، لبخند زدن، رعایت نوبت، احترام به بزرگ‌ترها، گوش دادن به حرف دیگران، یا تشکر کردن. شاید این رفتارها کوچک به نظر برسند، اما تأثیر بسیار بزرگی بر روابط انسانی و فضای جامعه دارند.

رعایت آداب اجتماعی، نشانه‌ی فرهنگ، تربیت و درک متقابل است. جامعه‌ای که مردمش این اصول را رعایت می‌کنند، جامعه‌ای مهربان‌تر، منظم‌تر و موفق‌تر است. در مقابل، بی‌توجهی به آن باعث بروز بی‌احترامی، بی‌نظمی و فاصله میان دل‌ها می‌شود.

در دنیای امروز که ارتباطات مجازی هم بخش بزرگی از زندگی ما را تشکیل داده، آداب اجتماعی فقط محدود به رفتارهای حضوری نیست؛ بلکه شامل رفتار ما در فضای مجازی نیز می‌شود. اینکه چگونه پیام می‌فرستیم، نظر می‌دهیم یا انتقاد می‌کنیم، همه بخشی از ادب اجتماعی مدرن است.

پس بیایید از خودمان شروع کنیم. با ادب، احترام و درک متقابل، جامعه‌ای بسازیم که در آن همه احساس ارزشمندی کنند.

همان‌طور که پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
«کریم‌ترین مردم کسی است که بیش از همه به دیگران احترام بگذارد.»