مدیرالنفیسه

ابوجهل مدرن؛ بازخوانی قرآنی جبهه استکبار در عصر رسانه
ابوجهل یک تیپ تمدنی است، نه یک فرد تاریخی. امروز آمریکا و رژیم صهیونیستی مصداق روشن همین تیپ هستند.

حجت الاسلام محسن ادیب یزدی، پژوهشگر علوم دینی، با تحلیل بیانات رهبر انقلاب درباره استمرار جریان ابوجهل در تاریخ گفت: قرآن هرگز از اشخاص خاص عبور نمی‌کند، بلکه جریان‌ها را معرفی می‌کند. ابوجهل یک تیپ تمدنی است، نه یک فرد تاریخی. امروز آمریکا و رژیم صهیونیستی مصداق روشن همین تیپ هستند.

او با اشاره به آیات سوره مدثر درباره ولید بن مغیره تصریح کرد: آیه «اِنَّهُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ» نشان می‌دهد که دشمن وحی، اهل فکر و محاسبه است، اما فکرش در خدمت قدرت و شهوت است، نه حقیقت. امروز هم اتاق‌های فکر غرب دقیقاً با همین منطق جنگ رسانه‌ای، تحریم و اغتشاش را طراحی می‌کنند.

بنابر روایت تسنیم، این استاد علوم دینی با اشاره به نقش رسانه در اغتشاشات اخیر گفت: قرآن در آیه «وَ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیطانُ اَعمالَهُم» به زیباسازی باطل اشاره می‌کند. دشمن، اغتشاش را اعتراض، بی‌بندوباری و خشونت را آزادی‌خواهی و جنایت را حقوق بشر نام‌گذاری می‌کند، همان تغییر ادبیاتی که رهبر انقلاب به آن اشاره کردند.

ادیب با بیان اینکه غرب امروز دچار فساد ساختاری است، گفت: قرآن فساد را صرفاً اخلاقی نمی‌داند، بلکه آن را سیاسی، اقتصادی و تمدنی می‌بیند. آیه «ظَهَرَ الفَسادُ فِی البَرِّ وَ البَحرِ بِما کَسَبَت اَیدِی النّاس» توصیف دقیقی از جهان امروز است، از غزه تا یمن و از تحریم تا غارت منابع ملت‌ها.

این پژوهشگر قرآنی با اشاره به جنگ ۱۲روزه علیه ایران گفت: دشمن وقتی از مهار نظامی ناامید می‌شود، به سراغ فروپاشی درونی می‌رود. فرعون هم ابتدا ساحران را به میدان آورد، نه شمشیر را. قرآن این راهبرد را در آیه «فَاسْتَخَفَّ قَومَهُ فَاَطاعوهُ» توضیح داده است.

او تأکید کرد: جمهوری اسلامی زمانی آسیب‌پذیر می‌شود که جامعه دچار استخفاف فکری شود؛ یعنی قدرت تحلیل را از دست بدهد. به همین دلیل، رهبر انقلاب بر عقل و ایمان به‌عنوان دو بال اسلام تأکید کردند.

ادیب در پایان گفت: اگر جامعه قرآنی بتواند جریان ابوجهل مدرن را بشناسد و فریب بزک رسانه‌ای آن را نخورد، نه اغتشاش داخلی کارگر خواهد بود و نه تهدید خارجی. قرآن وعده داده است: «وَ لا یَحیقُ المَکرُ السَّیِّئُ اِلّا بِاَهلِه»

مناجات شعبانیه را خواندید؟ بخوانید آقا!

امام خمینی (ره) مناجات شعبانیه را پلی برای رسیدن به کمال معنوی و شناخت خداوند دانستند و تأکید کردند که این دعا نه تنها یک ادعیه تشریفاتی، بلکه راهنمایی عملی برای تواضع، وارستگی و توجه کامل به خداوند است. ایشان یادآور شدند که معانی عمیق این مناجات، تدبر و تفکر جدی می‌طلبد تا انسان از تعلقات دنیوی فاصله گیرد و به حقیقت وجود خود و خدا پی ببرد.

 امام خمینی (ره)، که خود نمونه یک عارف کامل بودند، و سبک‌بار نفس خود را از مهلکه دنیا بیرون کشیده بودند، در فرازهای مختلف، در دیدار با قشرهای مختلف مردم و مسؤولان، ایشان را به خواندن دعا و تدبر در دعاهای وارد شده از ائمه طاهرین (ع) دعوت می‌ کردند.

بنابر روایت حوزه حضرت امام خمینی در فضیلت و ارزش مناجات شعبانیه می‌فرمودند:

مناجاتی که در ماه شعبان هست و من در نظر ندارم که در هیچ یک از ادعیه گفته شده باشد که ادعیه مال همه ائمه است.

این دعای شعبان، مناجات شعبان، مناجات همه ائمه است و در این، مسائل بسیار هست، معارف بسیار هست و ادب اینکه انسان چه جور باید با خدای تبارک وتعالی مناجات کند.

ما غافلیم از این معانی که وضع چی است. شاید بعضی از جُهال ما هم اینطور اعتقاد دارند که این ادعیه وارد شده و این چیزهایی که از ائمه وارد شده است، اینها تشریفات است.

می‌خواهند ما را یاد بدهند و حال اینکه مسئله این نیست، مسئله این است که در مقابل خدا ایستادند آنها، آنها می‌دانند که در مقابل چه عظمتی ایستادند، آنها معرفت دارند به خدای تبارک و تعالی و می دانند چه کنند و مناجات شعبانیه از مناجاتهایی است که اگر یک نفر انسان دلسوخته، یک عارف دلسوخته، نه از این عارفها لفظی بخواهد این را شرح کند از برای دیگران، بسیار ارزشمند است و محتاج به شرح است…(صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۲)

مناجات «شعبانیه» را خواندید؟ بخوانید آقا! مناجات شعبانیه از مناجات هایی است که اگر انسان دنبالش برود و فکر در او بکند، انسان را به یک جایی می رساند.

آن کسی که این مناجات را گفته و همه ائمه علیهم‌السلام هم به حسب روایت می‌خواندند، اینها، آنهایی بودند که وارسته از همه چیز بودند. مع ذلک آن طور مناجات می‌کردند، برای اینکه خودبین نبودند.

هرچه بودند این طور نبوده که خودش را ببیند که، حالا من امام صادق‌ام دیگر، نه امام صادق(ع) مثل آن آدمی که در معصیت غرق است مناجات می‌کند، برای اینکه می‌بیند خودش هیچ نیست و هر چه هست نقص است و هر چه هست از اوست.

هر چه کمال است از اوست، خودش چیزی ندارد هیچ ، انبیا هم هیچی نداشتند. همه هیچ‌اند و اوست فقط ، همه هم دنبال او هستند، همه فطرت‌ها دنبال او هستند، منتها چون ما محجوبیم، نمی‌فهمیم که ما دنبال او هستیم؛ آنهایی که می‌فهمند، آنها وارسته می‌شوند و می‌روند سراغ همان معنا.

این کمال انقطاعی که خواستند، این کمال انقطاع همین است که از همه این چیزهایی که هستش، اصلش به کنار باشند. «إنّه کان َظلوما جَهولا» را که در آیه شریفه وارد شده است که «إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَهَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ»

بعد می‌گوید: «إنه کان ظلوما جَهولا» بعضی می گویند که «ظلوما جهولا» بالاترین وصفی است که خدا برای انسان کرده؛ «ظلوما» که همه بت‌ها را شکسته و همه چیز را شکسته؛ «جهولا» برای اینکه به هیچ چیز توجه ندارد و هیچ چیز را متوجه به آن نیست، غافل از همه است.

ما نمی توانیم این طور باشیم، ما امانتدار هم نمی توانیم باشیم، لکن می توانیم در آن راه باشیم. (صحیفه امام؛ ج ۱۹، ص ۲۵۳)
 
برچسب ها
امام خمینی (ره) فضیلت ماه شعبان مناجات شعبانیه
 

⚡️چرا مسألهٔ اساسی خلافت را مسکوت بذاریم؟!

🔻جریان درس آموز و جالب گفتگوی مرحوم آیةالله امامی کاشانی با عالم اهل سنت و استاد مسجد الحرام، آقای عبدالله بسام

من کوه ندیده‌ام چنین در جریان

📝 خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با زنان و دختران حاضر در دیدار با رهبر انقلاب در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ١٤٠٤/٠٩/١٢

📝 مادر شهیدان باقری را که روی ویلچر می‌آورند، خودم را می‌رسانم. عینک سیاه زده‌اند. می‌خواهم دستشان را ببوسم اما رویشان را سفت گرفته‌اند، پر چادرشان را بوسه می‌زنم. سلام و کلمات پر کرنشم را نمی‌شنوند. خانمی روی شانه‌ام می‌زند: «مادر نمی‌تونن…» و اشاره می‌کند به گوشش. عروس خانواده است. معاون آموزشی دبیرستانی دخترانه. می‌شناسم کادر آنجا را. آشنایی می‌دهم و می‌گویم «پس شما بگویید. چطوره احوالشون؟»

می‌گوید: «خب… مادر همیشه غمشون تو دلشونه، من کوه ندیده‌ام چنین در جریان من کوه ندیده‌ام چنین در جریان من کوه ندیده‌ام چنین در جریان من کوه ندیده‌ام چنین در جریانمقابل مردم چیزی بروز نمی‌دن. ولی خیلی سخته شرایطشون. درسته شهید دادن ولی…» بغضش می‌رسد پشت پلک‌هاش و به ثانیه‌ای چشم‌خانه‌اش دریای سرخ می‌شود.

«شده بی‌قراری کنن؟»

«سر سجاده با روضه اشک می‌ریزن… گاهی صدای گریه‌شون بلند می‌شه…»

به کوه نشسته روی ویلچر نگاه می‌کنم. شعری توی سرم می‌چرخد و برای عروس زمزمه می‌کنم: «من کوه ندیده‌ام چنین در جریان، من رود ندیده‌ام چنین پابرجا» دوتایی اشک‌هایمان را نچکیده پاک می‌کنیم.

🗓 شماره ٢٠

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @khamenei_reyhaneh

ما آمده ایم که با حضورمان، جهان را دگرگون کنیم

نیامده ایم تا پس از مرگمان بگویند: از کرم خاکی هم بی آزارتر بود و از گاو مظلومتر،
ما باید وجودمان و نفس کشیدنمان، و راه رفتنمان، و نگاه کردنمان،و لبخند زدنمان هم مانند تیغ به چشم و گلوی بدکاران و ستمگران برود… ما نیامده ایم فقط به خاطر آنکه همچون گوسفندی زندگی کرده باشیم که پس از مرگمان، گرگ و چوپان و سگ گله، هر سه ستایشمان کنند…

نادر ابراهیمی